Wat maakt een illustratie nou Schaapachtig?

 

‘Het begint met het zoeken naar een goed idee, dat werkt voor het onderwerp.
De ene keer is het hard zoeken naar een goed concept, de andere keer vindt het mij alsof het er al was.
Mijn ideeën zijn vaak tactvol en subtiel of juist met een relativerende knipoog. Een schaapachtige illustratie is soms een verhaal op zich; dan weer is het uitgekleed tot de kern. Ik teken op maat. Soms komt daardoor de boodschap in mijn illustraties luid en duidelijk over en af en toe laten ze te raden over.

Inspiratie haal ik uit mijn eigen dagelijkse realiteit. Het menselijke, triviale en nostalgische krijgt een kwinkslag of een nieuwe betekenis. Een detail uit een foto dat ik vind of maak, is de aanleiding voor een potloodtekening of een schets is het uitgangspunt voor een foto. Zo ontstaat vaak een patchwork van een tekening met foto- en collagemateriaal. Soms scheid ik deze drie disciplines weer.
De opmerkingen van een opdrachtgever zijn net zo belangrijk voor een goed resultaat als mijn eigen inbreng. Met een scherp oog voor de details, houding, uitdrukking en toon van een illustratie komen we in samenspraak tot het definitieve beeld.
Die details vind ik belangrijk, alles kan in een illustratie, als je het maar maakt alsof het vanzelfsprekend is.’

‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, luidt de uitdrukking, maar wat je nooit hoort, is hoe precies je gewoon moet doen om echt iets heel geks te krijgen.’ (Bron: Martin Bril 2004 ‘Twee dochters en een reiger’ Breda:De Geus)

Mireille Schaap (1978) studeerde na het gymnasium in Meppel in 2003 af aan de illustratieafdeling van de CABK in Kampen en is lid van de BNO.
Nu woont en werkt ze met haar gezin vanuit haar huis in Meppel voor klanten als de Viva, Viva mama, Lof, @PGGM, Bron, Essenties, NCRV-gids, Psy en Opzij.